biliyorum anlattı!

gene çok boktan bir "kimseye söyleme" ağının içine düşmüşüm. sinirlendim akşam akşam. fark ettim ki sonradan karşısına çıkmasını istemediği konuşmalar yapmamalı insan.

çöpçatanlık

her seferinde büyük bir hevesle yaptığım ve hep pişman olup bir daha asla dediğim. ama aslalar gerçekleşmiyor ve ben tekrar tekrar yapıyorum aynı şeyi. ilk başlarda duyduğum heyecan ve mutluluk zamanla yerini gerginlik ve acaba buna ben mi sebebim düşüncesine bırakıyor.