korkarım...

"biz mutlu olmayı gerçekten hakediyoruz." bu cümle pek çok yerde çıkıyor karşıma. kitaplarda, bloglarda.. kendi dudaklarımdan ve kalemimden dökülüyor defalarca. sonra bir akşam rastgele okumaya başladığım bir blogta bu cümleyi görmek nedense rahatsız ediyor beni. bazı taraflarımızla bu mutluluğu haketmiyor olduğumuzu hissediyorum belki de. ya da sadece rahatsız olmak için yer arıyorum kim bilir.

kıskançlık

bir gün daha bitti önümde
günler gelir geçer ve antibiyotikler
kimim ben? bugün ne günlerden?
40 derece yüksek ateş ve kıskançlık
bu zayıflık anımda, bir aşkın komasında
kıskançlık aktığında durmaksızın damarlarımda

sen ilacımsın, susuz yuttuğum
bir türlü gitmeyen ne yapsam da boğazımdan
günlerdir hastayım ve bu beni delirtiyor
sürekli uykuyla uyanıklık arasında
gidip gelip, gidip gelip, gidip gelip
40 derece yüksek ateş ve kıskançlık

kıskançlık bu zayıflık anımda,
bir aşkın komasında
ve aktığında damarlarımda kıskançlık.

**bu ara teomana saran ve çevresini de etkileyen ipek'e selamlarla! :)

değişik ama güzel bir durum:

"bu dosyaları gerçekten silmek istiyor musunuz?"
evet, yenilerine yer açmalı...