14 Eylül 2011

11 Eylül 2011

uzun bir aradan sonra; merhaba!

mutluluk ya da mutsuzluktan çok uzak olarak kendimi inanılmaz yetersiz hissettiğim günler.
ne kendime ne de çevremdeki az sayıdaki insana faydam dokunmuyor ve bu bilinçsizce isteksizce yapılan bir vazgeçiş gibi görünüyor sanırım dışarıdan bakınca.
hayatımın en boğucu en saçma yazı olarak tarihe geçsin bu mevsim.
ve artık sıcaktan bayılmadığımız günlerin gelmesiyle birlikte ben de kendimden memnun olabileyim istiyorum.

13 Haziran 2011

ilacı bırakmamın üzerinden 3 ay geçmişken boynuma kadar inen sivilcelerim, laçkalaşan sinirlerim -ferhat master şefi kaybetti diye ağlatacak kadar- ve ben yatakta geçiriyoruz saatlerimizi. bir gün avazım çıktığı kadar bağırıp sonrasında bir yerlere tıkılabilirim gibi geliyor artık. yazı ankarada kitap okuyarak geçireceğim ve herhangi başka birinin tatil planını dinlemek asabımı bozar oldu. oğlak dönencesi okuyorum ve bu ruh halindeyken okunması tehlikeli bir kitapmış onu anladım.
...