uzun bir aradan sonra; merhaba!

mutluluk ya da mutsuzluktan çok uzak olarak kendimi inanılmaz yetersiz hissettiğim günler.

ne kendime ne de çevremdeki az sayıdaki insana faydam dokunmuyor ve bu bilinçsizce isteksizce yapılan bir vazgeçiş gibi görünüyor sanırım dışarıdan bakınca.

hayatımın en boğucu en saçma yazı olarak tarihe geçsin bu mevsim.

ve artık sıcaktan bayılmadığımız günlerin gelmesiyle birlikte ben de kendimden memnun olabileyim istiyorum.

ilacı bırakmamın üzerinden 3 ay geçmişken boynuma kadar inen sivilcelerim, laçkalaşan sinirlerim -ferhat master şefi kaybetti diye ağlatacak kadar- ve ben yatakta geçiriyoruz saatlerimizi. bir gün avazım çıktığı kadar bağırıp sonrasında bir yerlere tıkılabilirim gibi geliyor artık. yazı ankarada kitap okuyarak geçireceğim ve herhangi başka birinin tatil planını dinlemek asabımı bozar oldu. oğlak dönencesi okuyorum ve bu ruh halindeyken okunması tehlikeli bir kitapmış onu anladım.

...

Devrim

Şenlik günlerdir yağan yağmurla rezil olsa da, hasta etse de bir sürü kişiyi, biz dün V'nin sağ kolunda bir yerde mumları yaktık sonra da yukarıya koşup ne yaptığımıza baktık. işte o an gerçekten güzel denilecek anlardan biriydi.