yeni bir heyecan

hikayeden blog takipte olduğum bloglardan biriydi uzun zamandır. şimdi de içinde bulup yazdığım bir blog halini aldı. sıradan veya sıradışı adlı hikayenin yazarlarından birisiyim.

görmek'e dair...

görmek adlı yazıma sessiz sedasız bir resim ekledim dün gece. üzerine çokça uğraşılmış bir resim hem de. ve bir yazımın okunup üzerine bir şeyler çizilmiş olması beni deli gibi mutlu etti. ancak bu söylediklerime rağmen resim bana ulaştığında fazlaca öküz bir dönemimde olduğum için kendisine gereken ilgiyi gösteremedim. bu yüzden bir özür dilemem gerekiyor, pek tabi bütün o uğraşı ve verdiği değer için de bir teşekkür etmeliyim selim'e...

bir de; hepsinden değil ama hayatın kimi pencerelerinden odaklandığımız bazı noktaların ortak oluşu için mutlu olduğumu söyleyebilirim, başlamışken.

bir vagon ve bir kitap

tatile gitmeden önce, metroda bulunduğum herhangi bir günde kafamı kaldırıp her zamanki gibi boş boş bakarken birden sana odaklandım.

elindeki kitaba bakışındı beni buna iten.

okurken yüzünün aldığı ifade.

duruşun...

o kadar kısa süre içerisinde bunları ayırt edemedim tabi, sonradan farkına varıyorum bu durumun. ben seni öyle görünce bir de kitabına odaklandım ve "sana gül bahçesi vadetmedim"i okudu gözlerim. kitabın ismi vurmuştu, ekşi' deki yorumlar fena değildi. kitabı aldım ve okudum ankaradan uzakken. evet sevmiştim.

bütün bunların üzerine seni, yani karşımda oturan ve yüzüne odaklanmadığım seni normalde sevemeyeceğim kadar çok seviyorum. hiç kirlenmemiş ve kirlenmeyecek bir duygu bu. sanırım bu yüzden de sonsuz. kulağa hoş geliyor... okumayacağını bile bile yazıyorum bu yüzden.