tatil!

gördüğünüz üzre blogum o yapış yapış pembeliğinden kurtuldu. arkadaki fotoğraf benim çektiklerimden. sonuç olarak içime sindi bu hali.

dün otobüse yetişebilmek adına metronun merdivenlerinden yuvarlanışım; utanç vericiydi, anlatırken son derece komikti, ve fotoğraf makineme hiç bir şey olmadığı için düşünmeye bile değmiyordu. ama sabah gözlerimi 1 gibi açmamın ve bütün gündür kolumu kaldıracak halim olmamasının tek sebebi o düşüştür.

yine dün, eve dönerken kitap okumaya öyle dalmışım ki batıkentte kendimi son anda dışarı attım. huzurlu bir durumdu resmen.

bugün oturup yes man izledim. yüzümü güldürmesi açısından gayet iyiydi. jim carrey' i seviyorum.

ammaaa!

Zooey Deschanel sen ne muhteşem bir kadınsın!

günler gelir geçer

google' da yasemin mori' yi arayanlar benim blogumla karşılamış ve hatta üşenmemiş de tıklamış. dünya çok acayip aslında değil mi?

mid-term haftaya ve ben upper olmaya her şeye rağmen karar vererek bir de achievement yükünü ekledim omuzlarıma. hala da acaba yapmasam mı? sorusu var aklımda.

hani belli bir saatten sonra fotoğraf çekemiyorsun ya aslında bok gibi bir durum ama diğer yandan da içinde kalan hevesle ertesi gün daha çok bakıyorsun çevrene.

gidip değişim üzerine bir konuşma yapmam gerekiyor. o konuşma sadece bununla kalmayıp çok farklı yerlere gidecek bunu da biliyorum.

bugün gazete satma işindeki yeteneğimi iş güç sahibi birileri görüp, arada bir uğra parası neyse veririz deseydi ne güzel olurdu değil mi? tamam saçmalamıyorum!

bok yemek

çok acayip bir gündü.

zamanlar öyle zamanlar.

mutlu olmak için çok acele edip mutsuz olmayı bu kadar ağırdan almak niye hiç bilmiyorum?

aslında güzel bir soruydu. birinin yanındayken mutlu olabilirsin ama ya yanında değilken?

sonra bir yerlerde beni tanıyan insanlar var. artık görüşemediğimiz, görüşmediğimiz falan. cansu birisi için aklımda derse onu kalbinde önemli bi yere koymuştur.

hala küçük bir kız çocuğuyum pek çok açıdan. bir tek ben anlayamıyorum, söylenen cümlelerin sırf benim için söylendiğini ve aslında ne kadar da içi boş olduğunu.

bugün bang bang günü. ufizy'de dönüp duruyor.

he would always laugh and say
remember when we used to play

bugün ilahi adaletin çok sert bir biçimde kendisini göstermesi gibi bir cümle kurduğumu söylemek zorunda hissediyorum kendimi. bu hayatta manyaklar bol.

bok yediğimi hissediyorum. kısa ve öz olarak anlatmak istediğim budur.